Sandman przeanalizował interakcje pomiędzy wpływem strefy psychologicznej i socjologicznej na odpowiedź fizjologiczną mięśnia. Wnioski jakie płyną z tej analizy: nie osiągniemy pełnego efektu terapeutycznego w dysfunkcji ciała, jeżli nie zmienimy sytuacji mentalnej, psychologicznej i socjalnej.

Największy wkład w powstanie, rozwój i osiągnięcia „Praskiej szkoły medycyny Manualnej” wniósł prof. MUDr. Karel Lewit, DrSc – światowy autorytet i ekspert w dziedzinie terapii manualnej. Prof. Lewit wraz ze swoimi współpracownikami i uczniami (m.in.: prof. K. Hennerem, prof. J. Wolfem, prof. J. Jiroutem, prof. O. Starym, prof. V. Jandą, prof. Fr. Vele, dr F. Gaymansem, dr G. Gutmannem, dr E. Kubisem, prof. J. Sachse, prof. H. Tilscherem, i in.) przez kilkadziesiąt lat badał zaburzenia funkcjonalne układu lokomotorycznego, oraz rozwijał i weryfikował manualne sposoby ich diagnozowania i leczenia.

PRZEMIESZCZANIE SIĘ ŁĄKOTEK PODCZAS RUCHÓW ZGIĘCIA I WYPROSTU. 
Punkt styczności kłykci udowych z piszczelowymi przesuwa się do tyłu podczas zginania i do przodu podczas wyprostu; łąkotki podążają za tymi ruchami. W wyproście, tylna część plateau piszczeli zostaje odsłonięta, szczególnie kłykieć boczny. W zgięciu łąkotki (przyśrodkowa i boczna) przykrywają tylną powierzchnię plateau piszczeli, szczególnie łąkotka boczna, która sięga aż do tylnego brzegu kłykcia bocznego piszczeli. Patrząc na łąkotki z góry staje się oczywiste, że zaczynając od pozycji wyprostu łąkotki przesuwają się nierównomiernie do tyłu; w zgięciu łąkotka boczna jest dwukrotnie dalej cofnięta niż łąkotka przyśrodkowa. 

Zbigniew Arkuszewski: "Podręcznik Medycyny manualnej. Atlas zabiegów. Miednica,
kręgosłup lędźwiowy, kręgosłup piersiowy, żebra"
Kraków 2006

Wydawać by się mogło, że problematyka leczenia manualnego kręgosłupa została w ostatnim czasie tak dokładnie i niemiłosiernie eksploatowana, iż wszelkie próby napisania jakiegokolwiek kolejnego kompendium czy podręcznika będą jedynie wariacjami na ten temat albo kolażem napisanych wcześniej publikacji. Książka, z która nie rozstaję się od kilku dni, może zatem zadziwić, a jej lektura w umyśle niejednego czytelnika może sprawić, że będzie musiał zweryfikować owe przekonanie.

W ostatnich latach na polskim rynku pojawiły się urządzenia służące do krioterapii całego ciała lub tylko jego części. Różnią się one konstrukcją i występują pod różnymi nazwami takimi jak: kriokomora, kriosauna, cryobarrel (kriobeczka), tzw. kriodołek czyli w wersji z zaleganiem chłodu. Mogą być one dla jednej lub wielu osób, bez przedsionka lub posiadać jeden lub dwa przedsionki. Producenci podają również różne parametry techniczne dotyczące czasu i zużycia czynnika chłodniczego podczas rozruchu i eksploatacji.